.

Ozzy Osbourne / Patient Number 9 (2022)

ozzy-osbourne-patıent-number-9

Hilmi Tezgör

hilmitezgor@yahoo.com

Bu yazıya başladığım saatlerde hard rock ile heavy metal müziğinin ve hatta popüler kültürün benzeri olmayan isimlerinden Ozzy Osbourne 75 yaşında hayatını sürdürüyor. Otobiyografisini okuduğumdan beri buna şaşırıyorum, çünkü öyle şeyler yaşamış, öyle uçlara gitmiş ki, çoktan ölmüş olması gerekirdi gibi geliyor bana.

İngiltere’nin Aston/Birmingham şehrinde kurulan, heavy metal’in öncü/kurucu grubu Black Sabbath’ın solisti olarak ün kazanan John Oswald Osbourne, 54 yıllık müzik kariyerinde son solo albümünü geçen yıl çıkardı. Black Sabbath’tan çocukluk arkadaşı Tommy Iommi’nin yanında Eric Clapton ya da Jeff Beck gibi ünlü gitaristlerin eşlik ettikleri bu 13. solo albümü Ozzy’nin her şeye (ve kendine) rağmen pes etmediğinin yeni bir kanıtı.

Ozzy çok sıra dışı bir karakter. Şarkıcı, oyuncu, şovmen, soytarı. Ama müzikseverler için, her şeyden önce, sesi ve yorumu benzersiz olan bir şarkıcı. Tarif etmek mümkün değil, ama onun sesi, sınır tanımayan hayat tarzı ile hiç eksilmeyen korkularının kesiştiği boşluktan yeryüzüne yayılıyor sanki.

*

2009’da çıkan ve matrak bir dille kaleme aldığı otobiyografisi Ben Ozzy, onun dünyasını tüm açıklığıyla yansıtıyor bize. “Babam daima, bir gün büyük bir şey yapacağımı söylerdi,” diye yazmış otobiyografisinde. “İçimde bir his var, John Osbourne, derdi birkaç biranın ardından. Ya olağanüstü bir şey yapacaksın ya da hapse gireceksin… Ve benim ihtiyar haklı çıktı. 18. yaş günümden önce hapse girdim.” Hapse girme nedeni hırsızlıktı.

Üç kız kardeşiyle birlikte altı kişilik bir aile olarak pek de büyük olmayan bir evde kasvetli ve gergin bir çocukluk geçirdiğini söylüyor Ozzy. “Üzerimize çökmesi muhtemel bir felaketin korkusuyla yaşıyordum. Kendimi, eve koşarken kaldırımdaki çatlaklara basarsam annemin öleceğine inandırdım. Babam bütün gün uyuduğunda, ölmüş olduğu düşüncesiyle çılgına dönerdim ve hâlâ nefes aldığından emin olmak için onu göğsünden dürtmek zorunda kalırdım. Bu lanet durumdan hiç hoşlanmadığını söyleyebilirim. Ama tüm bu korkutucu düşünceler kafamda dönüp durmaya devam etti.”

Otobiyografisinden birkaç alıntı yapmak istiyorum burada: “Babaannem akıl hastanesine yatırılması gereken bir akıl hastasıydı. Hiç sebep yokken beni hırpalardı. Bir de annemin en küçük kardeşi Edna teyze kanala atlayarak intihar etmişti. Anneannem de hafif çatlaktı; dedemin isminin baş harflerini koluna dövme yaptırmıştı. 99 yaşına kadar yaşadı.”

“Babam katı bir adamdı, ama beni asla dövmedi. Ama babam annemle kavga ederdi ve sonradan, ona tokat attığını öğrendim. (…) İyi bir adamdı. Onu gerçekten özlüyorum. Ama şimdi şimdi biraz hastalık hastası olduğumu fark ediyorum. Belki de bu huyumu ondan aldım.”

“Pazar günü benim için haftanın en kötü günüydü. Sürekli eğlenmek isteyen bir çocuktum ve o zamanlar bunu Aston’da bulmak pek mümkün değildi. Sadece gri bir gökyüzü, köşebaşı barları ve seri üretim bantlarında hayvanlar gibi çalışan hasta yüzlü insanlar vardı.”

En uzun iş deneyimlerinden birinin mezbahada olduğunu söylüyor Ozzy. “Kusmuk toplayıcı, inek öldürücü, işkembe asıcı, toynak çekici ve domuz sersemletici olarak çalıştıktan sonra, son işim yağ toplayıcılık oldu.” Daha sonra hapse giren şarkıcı bu dönemi taciz edilmeden ve dayak yemeden atlatır. Sonrasında müzik hayatı başlayacaktır.

“Kitapta adı geçen kişilerin anıları benimkilerle aynı olmayabilir. Onlarla tartışacak değilim. Geçen kırk yılda içki, kokain, LSD, Quaalude, yapıştırıcı, öksürük şurubu, eroin, Rohypnol, Klonopin, Vicodin ve bu dipnotta sayamayacağım daha bir sürü başka malzemeyle kafayı buldum. Hepsini aynı anda kullandığım da oldu. Şöyle diyelim; ben lanet olası Ana Britanicca falan değilim. Okuyacaklarınız, yaşam öykümü sorduğumda beynim dediğim jöleden damlayanlardır. Ne eksik ne fazla…”

Rock Tarihinin Kafası Kırık İsimlerinden Ozzy Osbourne'un Yaşadığı En İlginç Şeyler

Ozzy Osbourne’nun son solo albümü Patient Number 9’ın açılışını yapan aynı isimli şarkı oldukça melodik, gitar ve vokal merkezli, tipik bir Ozzy şarkısı. Buradaki hasta da “ilaçları almayıp hastaneden kaçma planları yapan bir hasta”, yani Ozzy’nin ta kendisi. “Sana deli diyorlar,” der Ozzy, aslında kendine: “yalanlarına inanıyorsun, canlı çıkamayacaksın buradan.”

“Parasite” isimli şarkıda çocukluğa döner ve “Annem çabaladı / Ama yaptığım her şey ağlatıyor onu / Baba, neden? / Neden her gece bir parazit gibi rahatsız ediyorsun beni?” der. “Sorunlu küçük bir çocuk / Kırık oyuncaklarla sanki bir cinayet sahnesi / Hiç sevilmedim, hiç seçeneğim olmadı // Günahlarımda teselli buldum / Işıkların sönmesini bekleyemedim / Başladığımda durmak imkânsız.”

Black Sabbath’dan eski dostu Tommy Iommi’nin gitarıyla konuk olduğu, albümde öne çıkan -yine melodik- beste ‘No Escape From Now’da ise “Dün çoktan geçti / Yarın soğumaya başladı bile” diye seslenir. “Geri dönemezsin artık / Söylediğin kelimelere hapsolmuşsun / Gerçek hikayeler ise anlatılmadı hiç / Şu andan kaçış yok.” Bu şarkıdaki vokal efektleri, Black Sabbath klasiği ‘Planet Caravan’ı hatırlatıyor sanki.

Ünlü gitarist Eric Clapton’ın konuk olduğu ‘One of Those Days’ şarkısında Clapton eski (Cream) dönemlerini hatırlatan tonlarda dolaşırken Ozzy “aklımı mı kaçırdım?” diye sorar: “Kendimi öldürüyorum, ama asla ölmüyorum.”

Hüzünlü ‘A Thousand Shades’ şarkısının sözleri de karamsardır: “Gökyüzüne bakıyorum ama güneş hiç parlamıyor / Bekliyorum / Karanlığın binlerce farklı tonu var / İnancımızı renklendiren / Geçmiş öldü, gelecek lanetli / Bugüne ne oldu?”

‘Karanlıklar Prensi’ lakaplı Ozzy Osbourne’nin ‘Mr. Darkness’ şarkısında da yine kendisi vardır: “Sevgili Bay Karanlık, sana yazıyorum yine / Ama bu defa son, bilmeni isterim / Sayfaya biraz kan bile döküldü / Artık çok geç / Bana çarpık hayallerimi ve hayattaki amacımı verdin / Belki gökyüzünde bir yerde seninle buluşacağım / Aşkın bu kadar acı getirebileceğini hiç düşünmemiştim.”

Eski solo albümlerinden birinin ismi Diary of a Madman (Bir Delinin Günlüğü) olan Ozzy, ‘Evil Shuffle’ şarkısında şöyle der: “İçimde yaşayan deli bir adam var / Gitmeme izin vermiyor / Çok korkutucu gülümseyen bir deli adam / Gecemi güzel bir kabusa çeviriyor.”

Fazla mastürbasyon yapmanın zararlarını konu edinen ‘Degradation Rules’da yine eski dostu Tommy Iommi yayındadır. ‘Dead and Gone’ ise Black Sabbath döneminin ‘War Pigs’i gibi bir tutam sosyal eleştiri içeriyor: “Bir sirk dolusu deli yönetiyor gösteriyi / Nereye gidiyoruz, kimse bilmiyor / Kafalar çok karışık, sonu yok gibi görünüyor / Zihinlerimizi kirleten bir vaat hapishanesi.” Bence albümün en iyi şarkılarından biri ‘Dead and Gone.’

Albümün kapanışındaki rock baladı ‘God Only Knows’ın da sözleri karamsar ve Neil Young ile Kurt Cobain’e gönderme yapıyor: “Neler olduğunu sadece Tanrı bilir / Hayatım en hüzünlü bir şarkıya dönüştü / Cehennemde yanmak, yok olup gitmekten daha iyidir / Yok olup gitmek // Tanrı yaptıklarımıza bakıyor / Çocukların silahlarla oynamasını izliyor / Cehennemde yanmak, yok olup gitmekten daha iyidir.”

Patient Number 9’ın sözleri Ozzy’nin vedası gibi okunabilir belki, ama albüm müzikal açıdan hiç de fena bir albüm sayılmaz. Eski solo albümlerindeki pop-metal melodileriyle Black Sabbath döneminin heavy blues ve sludge metal’inin güzel bir dengesi kurulmuş görünüyor. Bol ve iyi gitar yüklemesi, akılda kalıcı nakaratlar, müzikle dengeli ve uyumlu bir vokal, dozunda gürültü ve sonu asla gelmeyen kişisel hikayeler…

*

Otobiyografisinde “Deli doktoru bağımlılığa yatkın bir kişiliğimin olduğunu söyledi, ki bu da her şeyi bağımlılık derecesinde yaptığım anlamına geliyordu. Obsesif-kompulsif bozukluğa sahip olmam her şeyin üzerine tuz biber ekiyordu. Yürüyen psikiyatrik bozukluklar sözlüğü gibiydim.” yazmış Ozzy Osbourne. Tüm sevenleri, onun şu cümlesine tamamen katılacaklardır: “Ben hala palyaçoyum. Çılgın herifin, her şeyi yapmaya cesareti olan boşboğazın tekiyim.”

Kaynaklar:

Osbourne, Ozzy. Ben Ozzy. Çev. Köksal Gülerkaya. Pegasus Yayınları, İstanbul, 2009.

https://www.metal-archives.com/albums/Ozzy_Osbourne/Patient_Number_9/1050175

https://www.azlyrics.com/o/ozzyosbourne.html

Ozzy Osbourne / Patient Number 9, CD-LP, Epic Records, 2022.