.

Yalansız, Şarabi ve Alaycı Bir Ozan: Can Yücel

Bengi Düşgör

bengi.dusgor@sanatkritik.com

“Ben şiiri ciddiye almıyorum ki zaten, yeter ki şiir beni ciddiye alsın! Davetsiz misafirdir… Pat diye gelir. Ya bir Afrika menekşesini ya ölen bir delikanlıyı bahane eder, oturur karşıma, kaldırabilirsen kaldır artık.”

Can Yücel şiiriyle ilişkisini, şiirin nasıl ansızın geliverdiğini ve yazılmadan da gitmediğini böyle anlatıyor. Onun bu sözleri, bir olaydan, anıdan, yaşantıdan harekete geçen düşlemler ve duygulanımların, çağrışımlar aracılığıyla bir analizanın zihnine nasıl da bir seansta doluştuğundan ve kelimelerle ifade edilmeden de bir rahatlama sağlanamadığından söz eder gibidir. 

Yazının devamı Bengi Düşgör’ün Şair Divanı’nda.